การทดสอบประสิทธิภาพการรับกําลังอัดของคอนกรีตในโครงสร้างอาคารเก่า ในมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมด้วย REBOUND HAMMER

ผู้แต่ง

  • ศรัทธา พลังทรงสถิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธาและบริหารงานก่อสร้าง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • ศุภนุช อกอุ่น สาขาวิชาวิศวกรรมโยธาและบริหารงานก่อสร้าง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • แดน อุตรพงษ์ สาขาวิชาวิศวกรรมโยธาและบริหารงานก่อสร้าง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • ไชยนันท์ รัตนโชตินันท์ สาขาวิชาวิศวกรรมโยธาและบริหารงานก่อสร้าง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • กฤช คำณูนธรรม สาขาวิชาวิศวกรรมโยธาและบริหารงานก่อสร้าง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • จุฬาวัลย์ นนตะพันธ์ สาขาวิชาวิศวกรรมโยธาและบริหารงานก่อสร้าง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • อรรษนุพงษ์ พรมงาม นักวิจัยอิสระ
  • จรัล รัตนโชตินันท์ สาขาวิชาวิศวกรรมโยธาและบริหารงานก่อสร้าง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

คำสำคัญ:

รีบาวด์แฮมเมอร์, กำลังอัดคอนกรีต, การทดสอบแบบไม่ทำลาย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินคุณภาพและความแข็งแรงของโครงสร้างอาคารเก่าในมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม โดยทำการทดสอบอาคารทั้งหมด 10 อาคาร โดยใช้รีบาวด์แฮมเมอร์ (Rebound Hammer) ซึ่งเป็นเครื่องมือทดสอบกำลังอัดคอนกรีตแบบไม่ทำลายที่สามารถประเมินกำลังอัดได้โดยไม่สร้างความเสียหาย ผลการทดสอบให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับความแข็งแรงของคอนกรีตในแต่ละตำแหน่ง ซึ่งสะท้อนสภาพความเสื่อมและศักยภาพในการรับน้ำหนัก เพื่อให้ได้ค่ากำลังอัดที่แม่นยำยิ่งขึ้น ข้อมูลที่ได้จากเครื่องมือจึงถูกนำมาปรับแก้ด้วย ค่า Correction Factor ที่ 12% ค่าปรับแก้นี้ได้มาจากการเปรียบเทียบค่าที่ได้จากรีบาวด์แฮมเมอร์กับค่ากำลังอัดที่ได้จากการทดสอบแบบทำลาย (Destructive Test) บนตัวอย่างคอนกรีตจริงในห้องปฏิบัติการ ข้อมูลนี้จำเป็นต่อการวางแผนบำรุงรักษา ปรับปรุง หรือซ่อมแซม รวมถึงการประเมินความปลอดภัยของอาคารในระยะยาว การศึกษานี้มุ่งสนับสนุนการจัดการอาคารอย่างมีประสิทธิภาพและเสนอแนวทางการใช้รีบาวด์แฮมเมอร์กับโครงสร้างเก่าในสถาบันการศึกษา

เอกสารอ้างอิง

จีรศักดิ์ สุพรมวัน, รัฐพล สมนา, และธีรวัฒน์ สินศิริ. (2566). การเปรียบเทียบกำลังอัดของคอนกรีตและมอร์ต้าร์ที่ได้จากการทดสอบโดยวิธีค้อนชมิทด์และเครื่องทดสอบกำลังอัด. การประชุมวิชาการคอนกรีตประจำปีที่ 11, นครราชสีมา, ประเทศไทย.https://cheqa.rmuti.ac.th/rmuti_1700/2559/ระดับคณะ/องค์%202/ควส.%202.3-86.pdf

ชูชัย สุจิวรกุล, และกนกวรรณ ชัยวรวิทยกุล. (2560). อิทธิพลของค่ากําลังอัดของคอนกรีตและขนาดตัวอย่างทดสอบที่มีผลต่อการทดสอบค่ากําลังอัดของคอนกรีตที่ได้จากการทดสอบแบบไม่ทําลายโดยใช้ค้อนกระแทก. วารสารบทความวิจัยและนวัตกรรมอาชีวศึกษา, 1(1), 1-7. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ve-irj/article/view/195400

พร้อมพงศ์ ฉลาดธัญญกิจ, และสนธยา ทองอรุณศรี. (2566). การประเมินกําลังอัดประลัยของคอนกรีตด้วยวิธีทดสอบแบบไม่ทําลายโดยวิธีค้อนกระแทกวิธีใช้คลื่นอัลตราโซนิกและวิธีทดสอบแบบรวม. การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 28. ภูเก็ต. https://conference.thaince.org/index.php/ncce28/article/view/2107/1208

ไพจิตร ผาวัน, วริสรา เลิศไพฑูรย์พันธ์, และฉัตรชัย เลิศรัตนาพร. (2563). มาตรวัดการกระแทกการประเมินคอนกรีตโดยใช้การทดสอบค้อน. การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ ครั้งที่ 38. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. https://dspace.spu.ac.th/server/api/core/bitstreams/08e2148c-ba1e-44f7-9fec-dc48583f687a/content

วินิตย์ ชลายนานนท์, และสุววัฒน์ พาหุสุวัณโณ. (2531). ความสัมพันธ์ระหว่างกำลังอัดคอนกรีตและอายุคอนกรีต (รายงานผลการวิจัย). สำนักวิจัยและพัฒนา กรมชลประทาน. http://research.rid.go.th/websw/webdata/2/0004.pdf

ศุภชัย สินถาวร. (2553). การประเมินกำลังของคอนกรีตด้วยการทดสอบแบบไม่ทำลาย. วารสารวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 5(2), 43-49. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/SwuENGj/issue/view/210

สราวุธ สร้อยเรืองศรี, ไพรัช วงศ์ยุทธไกร, และโอภาส สุขหวาน. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณเหล็กเสริมระยะหุ้มเหล็กเสริม และปฏิภาคส่วนผสมของคอนกรีตในมวลคอนกรีตเสริมเหล็กกับค่ากําลังรับแรงอัดของคอนกรีตที่ได้จากการทดสอบแบบไม่ทำลายด้วยวิธีคอนกรีตเทสแฮมเมอร์. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา, 1(1), 67-76. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/jindedu/article/view/2029

อริญชย์ มิ่งโสภา, แดน อุตรพงษ์, เสาวรส หะสิตะ, ศรัทธา พลังทรงสถิต, จรัล รัตนโชตินันท์, ไชยนันท์ รัตนโชตินันท์, กฤช คำณูนธรรม, จุฬาวัลย์ นนตะพันธ์, และกิตติชัย รัตนโชตินันท์. (2567). การศึกษาความเหมาะสมในการรับกำลังแรงอัดของ คอนกรีตที่ผสมอิฐมอญและพลาสติกเหลือทิ้ง. วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 34(2), 153-159. https://ph03.tci-thaijo.org/index.php/scicru/article/view/3195

อภิชิต คำภาหล้า, โกสีห์ เทียมลม, และจิระยุทธ สืบสุข. (2557). อิทธิพลของวิธีการบ่มต่อการพัฒนากำลังรับแรงอัดของคอนกรีต. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 7(2), 87-96. https://www.rmutto.ac.th/index.php?menu=shownews&idnews=TP1489

Kumavat, H. R., Chandak, N. R., & Patil, I. T. (2021). Factors influencing the performance of rebound hammer used for non-destructive testing of concrete members: A review. Case Studies in Construction Materials, 14, e00491. https://doi.org/10.1016/j.cscm.2021.e00491

หน้าปก1

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-17

รูปแบบการอ้างอิง

พลังทรงสถิต ศ. ., อกอุ่น ศ., อุตรพงษ์ แ. ., รัตนโชตินันท์ ไ. ., คำณูนธรรม ก. ., นนตะพันธ์ จ. ., พรมงาม อ. ., & รัตนโชตินันท์ จ. . (2026). การทดสอบประสิทธิภาพการรับกําลังอัดของคอนกรีตในโครงสร้างอาคารเก่า ในมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมด้วย REBOUND HAMMER. วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม, 36(1), 36–46. สืบค้น จาก https://ph03.tci-thaijo.org/index.php/scicru/article/view/4215

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย