วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม

การศึกษาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์การอบแห้งพลังงานแสงอาทิตย์ของกล้วย

2025-07-29T11:43:02+07:00

กลไกการลดความชื้น โดยอาศัยลมร้อนจากแสงอาทิตย์ด้วยการถ่ายโอนความร้อน ในการวิจัยนี้นำกล้วยน้ำว้าไปอบลดความชื้นใน
ตู้อบแห้งพลังงานแสงอาทิตย์ชนิดเรือนกระจกขนาดเล็ก ด้านรับแสงเป็นผิวโค้งพาราโบลา ผนังโดยรอบเป็นแผ่นโพลีคาร์บอเนตใส
มีแผ่นเหล็กทาสีดำด้านเป็นแผ่นดูดรังสีอาทิตย์ด้านล่าง ทำการเก็บข้อมูล 3 รอบ ๆ ละ 3 วัน ความชื้นเริ่มต้น 235, 63, 236.40 และ 248.58 %d.b. มีความชื้นสุดท้าย 23.37, 19.16 และ 26.38 %d.b. ตามลำดับ ที่ความเข้มรังสีอาทิตย์เฉลี่ย 543.8 W/m² อัตราการ
ไหลของลมร้อนโดยเฉลี่ย 0.08 kg/s ได้อัตราการอบแห้งเฉลี่ย 9.05 kg/h เมื่อสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ตามแบบจำลองของ Newton and Lewis ได้สมการเป็น MR = e^-0.1022t (r² = 0.9784, RMSD = 0.1059, MBD = 0.0112) แบบจำลองของ Page ได้สมการเป็น (r² = 0.9592, RMSD = 0.1463, MBD = 0.0214) แบบจำลองของ Modified Page ได้สมการเป็น (r² = 0.9784, RMSD = 0.1060, MBD = 0.0110) แบบจำลองของ Henderson and Pabis ได้สมการเป็น MR = 1.2055e^-0.1012t
(r² = 0.9784, RMSD = 0.0832, MBD = 0.0069) แบบจำลองของ Two Term ได้สมการเป็น MR = 0.9162e^-0.0511t + 0.0110e^-0.0511t
(r² = 0.9449, RMSD = 0.1350, MBD = 0.0182) และแบบจำลองของ Wang and Singh ได้สมการเป็น MR = 1 – 0.0633t + 0.0010t² (r² = 0.9882, RMSD = 0.0602, MBD = 0.0036) โดยแบบจำลองที่เหมาะสมกับการอบแห้งกล้วยทั้งลูกจะเป็นแบบจำลองของ Wang and Singh

การออกแบบปรับปรุงห้องน้ำผู้สูงอายุในที่พักอาศัย

2025-07-31T10:26:57+07:00

บทความนี้เป็นงานทบทวนวรรณกรรมเชิงคุณภาพที่วิเคราะห์การออกแบบและพัฒนาห้องน้ำสำหรับผู้สูงอายุในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากงานวิจัย กฎหมาย นโยบายภาครัฐ และกรณีศึกษาท้องถิ่น เพื่อรองรับบริบท
ที่ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุระดับสุดยอด (Super-aged Society) ที่คาดว่าจะมีผู้สูงอายุเกินร้อยละ 28 ภายในปี พ.ศ. 2571 ห้องน้ำถือเป็นพื้นที่เสี่ยงสูงต่ออุบัติเหตุล้มที่ส่งผลต่อสุขภาพและคุณภาพชีวิตของผู้สูงวัย งานวิจัยเน้นการประยุกต์ใช้หลักอารยสถาปัตย์ (Universal Design) และการออกแบบที่เน้นความปลอดภัยและความสะดวกในการใช้งาน เช่น การเลือกใช้ประตูแบบบานเลื่อนหรือบานผลักออกด้านนอกเพื่ออำนวยความสะดวกในการช่วยเหลือกรณีฉุกเฉิน การติดตั้งราวจับในตำแหน่งสำคัญ พื้นผิวกันลื่น ทางเดินกว้างไม่น้อยกว่า 1.50 เมตร และการหลีกเลี่ยงมุมแหลมหรือสิ่งกีดขวาง พร้อมการออกแบบที่ส่งเสริมการระบายอากาศและลดความร้อนโดยไม่พึ่งพาพลังงานไฟฟ้ามากเกินไป ผลการวิเคราะห์จากกรณีศึกษาพบว่าการปรับปรุงห้องน้ำตามแนวทางนี้
ช่วยลดอุบัติเหตุล้มได้มากกว่าร้อยละ 40 และเพิ่มความมั่นใจในการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญ โดยสอดคล้องกับกรอบแนวคิด Active Ageing Framework ขององค์การอนามัยโลก (WHO) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากข้อมูลส่วนใหญ่เป็นข้อมูลทุติยภูมิ
จึงแนะนำให้มีการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณเพิ่มเติมเพื่อสนับสนุนการกำหนดนโยบายที่อยู่อาศัยสำหรับผู้สูงอายุอย่างเหมาะสมและยั่งยืนในอนาคต

การประเมินดัชนีความเสี่ยงของนิวไคลด์กัมมันตรังสีในตัวอย่างดินจากสวนกาแฟ จังหวัดชุมพร ประเทศไทย

2025-10-07T11:55:37+07:00

วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้เพื่อประเมินดัชนีความเสี่ยงของนิวไคลด์กัมมันตรังสีธรรมชาติในตัวอย่างดิน จากสวนกาแฟ อำเภอท่าแซะ อำเภอปะทิว และอำเภอสวี จังหวัดชุมพร 28 สถานี แต่ละสถานีแบ่งเป็น 6 ระดับ คือ 0-30 cm รวม 168 ตัวอย่าง วิเคราะห์โดยใช้ระบบแกมมาสเปกโตรมิตรี หัววัดเจอร์มาเนียมบริสิทธิ์สูง พบว่าค่ากัมมันตรังสีสมมูลเรเดียม (Ra_eq) ค่าอัตราปริมาณรังสีดูดกลืนในอากาศ (D) ค่าปริมาณรังสีที่ได้รับภายนอกร่างกายประจำปี (E) ค่าดัชนีความเสี่ยงจากการได้รับรังสีภายนอกร่างกาย (H_ex) และค่าความเสี่ยงในการก่อให้เกิดมะเร็งตลอดช่วงชีวิต (ELCR) มีค่าเฉลี่ยเป็น 153.76 ± 0.19 Bq/kg, 72.97 ± 0.13 nGy/h, 0.089 ± 0.004 mSv/y, 0.42 ± 0.01 และ 0.31 ± 0.01 mSv/y ตามลำดับ โดยค่ากัมมันตรังสีสมมูลเรเดียม ค่าปริมาณรังสีที่ได้รับภายนอกร่างกายประจำปี ค่าดัชนีความเสี่ยงจากการได้รับรังสีภายนอกร่างกาย และค่าความเสี่ยงในการก่อให้เกิดมะเร็งตลอดช่วงชีวิต มีค่าต่ำกว่าเกณฑ์ UNSCEAR ที่ 370 Bq/kg, 0.48 mSv/y, 1 และ 0.29 mSv/y ตามลำดับ ส่วนค่าอัตราปริมาณรังสีดูดกลืนในอากาศอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ในระดับสากลที่ 57 nGy/h ผลการวิจัยสรุปได้ว่าปริมาณสารกัมมันตรังสีที่ปนเปื้อนในดิน สวนกาแฟ อำเภอท่าแซะ อำเภอปะทิว และอำเภอสวี จังหวัดชุมพร อยู่ในเกฑณ์ที่ปลอดภัย

การทดสอบประสิทธิภาพการรับกําลังอัดของคอนกรีตในโครงสร้างอาคารเก่า ในมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมด้วย REBOUND HAMMER

2025-10-30T12:00:06+07:00

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินคุณภาพและความแข็งแรงของโครงสร้างอาคารเก่าในมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม โดยทำการทดสอบอาคารทั้งหมด 10 อาคาร โดยใช้รีบาวด์แฮมเมอร์ (Rebound Hammer) ซึ่งเป็นเครื่องมือทดสอบกำลังอัดคอนกรีตแบบไม่ทำลายที่สามารถประเมินกำลังอัดได้โดยไม่สร้างความเสียหาย ผลการทดสอบให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับความแข็งแรงของคอนกรีตในแต่ละตำแหน่ง ซึ่งสะท้อนสภาพความเสื่อมและศักยภาพในการรับน้ำหนัก เพื่อให้ได้ค่ากำลังอัดที่แม่นยำยิ่งขึ้น ข้อมูลที่ได้จากเครื่องมือจึงถูกนำมาปรับแก้ด้วย ค่า Correction Factor ที่ 12% ค่าปรับแก้นี้ได้มาจากการเปรียบเทียบค่าที่ได้จากรีบาวด์แฮมเมอร์กับค่ากำลังอัดที่ได้จากการทดสอบแบบทำลาย (Destructive Test) บนตัวอย่างคอนกรีตจริงในห้องปฏิบัติการ ข้อมูลนี้จำเป็นต่อการวางแผนบำรุงรักษา ปรับปรุง หรือซ่อมแซม รวมถึงการประเมินความปลอดภัยของอาคารในระยะยาว การศึกษานี้มุ่งสนับสนุนการจัดการอาคารอย่างมีประสิทธิภาพและเสนอแนวทางการใช้รีบาวด์แฮมเมอร์กับโครงสร้างเก่าในสถาบันการศึกษา

การพัฒนาโครงร่างซอฟต์แวร์ระบบบันทึกรายการกิจกรรมการประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562

2025-08-26T10:09:01+07:00

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินประสิทธิภาพโครงร่างซอฟต์แวร์สำหรับระบบบันทึกรายการกิจกรรมการประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล ตามที่กำหนดไว้ในมาตรา 39 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 โดยนำแนวคิดการออกแบบโครงร่างซอฟต์แวร์ที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่มาประยุกต์ใช้เพื่อให้ระบบสามารถปรับใช้งานได้ตามลักษณะของแต่ละหน่วยงาน ขั้นตอนการดำเนินการประกอบด้วย การศึกษาทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ออกแบบระบบโดยใช้ภาษาแบบจำลองยูเอ็มแอล พัฒนาโปรแกรมและออกแบบส่วนเชื่อมโยงข้อมูลเพื่อรองรับการทำงานร่วมกับระบบอื่นที่เกี่ยวข้อง ด้วยภาษาจาวาสคริปต์ (Java Script) โหนดเจเอส (Node JS) และโพสเกรสเอสคิวแอล เป็นระบบบริหารจัดการฐานข้อมูล ทั้งนี้ได้ทำการทดสอบระบบ และประเมินผลจากผู้เชี่ยวชาญ
ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและกฎหมาย ผลการประเมินพบว่าระบบมีความเหมาะสมในระดับมาก ทั้งด้านเทคนิควิธีการ และด้านความถูกต้องตามข้อกฎหมาย โดยระบบสามารถช่วยลดความซับซ้อนในการจัดทำบันทึกรายการกิจกรรมการประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล และสามารถใช้งานได้จริง

การบูรณาการกระบวนการประเมินผลอย่างรวดเร็ว (RAP) ร่วมกับโมเดลภาษาปัญญาประดิษฐ์ เพิ่มประสิทธิภาพความมั่นคงและความยั่งยืนในการจัดการน้ำ โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษามูลบน

2025-11-06T10:47:42+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิภาพของโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษามูลบน โดยบูรณาการกระบวนการประเมินผลอย่างรวดเร็ว (Rapid Appraisal Process: RAP) เข้ากับปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) ได้แก่ ChatGPT-5 และ Gemini Pro เพื่อพัฒนาความมั่นคงและความยั่งยืนของการจัดการน้ำ ผลการประเมิน RAP. ตามตัวชี้วัดภายในพบว่าคะแนนรวมอยู่ที่ 1.88 จาก 4.0 สะท้อนข้อจำกัดด้านการวัดปริมาตรน้ำ ความเพียงพอของอ่างพักน้ำ ความสามารถในการระบายน้ำของอาคารรับ-ส่งน้ำ ดัชนีความผันผวนของระดับน้ำ การควบคุมท่อผี (ท่อลักลอบสูบน้ำที่ไม่ได้รับอนุญาต) ตลอดจนความเข้มแข็งของกลุ่มผู้ใช้น้ำ และร้อยละของค่าดำเนินงานและบำรุงรักษา แม้โครงสร้างพื้นฐานจะเสื่อมสภาพและการบริหารจัดการมีความซับซ้อน แต่การใช้ AI สามารถช่วยสนับสนุนการตัดสินใจ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงซ้อน และเสนอแนวทางปรับปรุงที่เป็นระบบ แนวทางที่นำเสนอ ได้แก่ การยกระดับระบบคลองส่งน้ำ การติดตั้งเครื่องมือวัดและควบคุมน้ำอัจฉริยะ การเพิ่มอ่างพักน้ำ และการเสริมสร้างกลุ่มผู้ใช้น้ำให้เข้มแข็ง ซึ่งคาดว่าจะช่วยยกระดับประสิทธิภาพการจัดการน้ำ เพิ่มความยืดหยุ่นในการดำเนินงาน และสร้างความยั่งยืนในระยะยาว งานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นถึงศักยภาพของการผสาน RAP. กับ AI ในการปรับปรุงโครงการชลประทานที่มีอายุการใช้งานยาวนาน และสามารถใช้เป็นต้นแบบสำหรับการพัฒนาระบบการจัดการน้ำในอนาคต

การพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันการเทียบโอนรายวิชาหลักสูตรเทคโนโลยีสารสนเทศและเศรษฐกิจดิจิทัล

2025-11-27T15:31:34+07:00

ในปัจจุบันการเทียบโอนรายวิชาระหว่างสถาบันการศึกษายังคงมีข้อจำกัดทั้งในด้านความสะดวกและความรวดเร็ว ซึ่งทำให้นักศึกษาที่ต้องการย้ายสถาบันหรือขยายขอบเขตการศึกษามีความยุ่งยากในการทำกระบวนการนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหลักสูตรเทคโนโลยีสารสนเทศและเศรษฐกิจดิจิทัล เพื่อให้การเทียบโอนรายวิชามีความสะดวกและแม่นยำมากยิ่งขึ้น โครงการนี้จึงพัฒนาเว็บแอพพลิเคชั่นที่ช่วยให้ผู้ใช้สามารถเทียบโอนรายวิชาจากหลายสถาบันได้อย่างรวดเร็ว โดยการบูรณาการข้อมูลและการตรวจสอบความสามารถในการโอนรายวิชาผ่านระบบออนไลน์ ระบบที่พัฒนาขึ้นจะประกอบไปด้วยฟังก์ชันการเข้าสู่ระบบเพื่อทำการเทียบโอนรายวิชา การอนุมัติและตรวจสอบการเทียบโอน รวมถึงการบันทึกข้อมูลการเทียบโอนในฐานข้อมูลเพื่อการอ้างอิงในอนาคต โดยผู้ใช้งานสามารถเข้าถึงข้อมูลได้ทั้งบนคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์เคลื่อนที่ วัตถุประสงค์ของโครงการนี้คือการปรับปรุงกระบวนการเทียบโอนรายวิชาให้รวดเร็วและแม่นยำ เพิ่มความสะดวกในการใช้งาน และช่วยประหยัดเวลาในการดำเนินการเทียบโอนรายวิชา นอกจากนี้ยังสามารถรองรับการจัดการข้อมูลจากหลายประเภทของผู้ใช้งาน ทั้งแอดมิน อาจารย์ นักศึกษา และเจ้าหน้าที่ เพื่อให้กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ

สมบัติการหารลงตัวด้วย k ของผลบวกของจำนวนฟีโบนัชชีดัดแปลง เมื่อ k=2,3,4,5

2025-11-13T14:34:32+07:00

ในงานวิจัยนี้เราศึกษาสมบัติการหารลงตัวของผลบวกของจำนวนฟีโบนัชชีดัดแปลง ที่กำหนดโดยความสัมพันธ์เวียนเกิด สำหรับ โดยมีค่าเริ่มต้นคือ และ โดยการหารจำนวนฟีโบนัชชีดัดแปลงด้วย พบว่าเศษเหลือที่ได้จากการหารซ้ำกันเป็นชุด นำไปสู่การค้นพบสมบัติการหารลงตัวของผลบวกจำนวนฟีโบนัชชีดัดแปลงจำนวนสี่ข้อซึ่งแต่ละข้อสามารถแสดงการพิสูจน์ได้โดยใช้หลักอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์แบบเข้ม

บทบรรณาธิการ

2026-06-17T16:14:51+07:00

วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม (Science Journal Chandrakasem Faculty of Science Chandrakasem Rajabhat University) ซึ่งฉบับนี้เป็นปีที่ 36 ฉบับที่ 1 มกราคม – มิถุนายน 2569 โดยวารสารฉบับนี้ประกอบด้วยบทความวิจัยทั้งสิ้น 8 เรื่อง และทุกบทความได้รับการพิจารณาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน

โดยวารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมออนไลน์ใช้ระบบ ThaiJO 2.0 มีหมายเลข ISSN (Online) คือ 2697 – 4584 และวารสารเป็นเล่ม มี ISSN (Print) คือ 1685 – 0491 ซึ่งวารสารฯได้รับรองคุณภาพวารสารกลุ่มที่ 2 ตั้งแต่วันที่
1 มกราคม 2568 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2572 โดยมีกำหนดออกปีละ 2 ฉบับ (ฉบับที่ 1: มกราคม – มิถุนายน และฉบับที่ 2: กรกฎาคม – ธันวาคม) วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม เผยแพร่ผลงานทางวิชาการด้านวิทยาศาสตร์ของอาจารย์ นักวิจัย นักวิชาการ นักศึกษา และบุคคลทั่วไปที่สนใจ จากสถาบันอุดมศึกษาและหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งบทความวิจัยและบทความวิชาการ ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารวิชาการวิทยาศาสตร์มุ่งมั่นที่จะปรับระดับคุณภาพของวารสารให้พร้อมที่จะเข้าสู่การประเมินคุณภาพวารสารในฐาน TCI ที่สูงขึ้นต่อไป

กองบรรณาธิการวารสารขอขอบคุณผู้นิพนธ์บทความทุกท่านที่ให้ความไว้วางใจในการส่งบทความ จำนวน 8 บทความ
เพื่อตีพิมพ์ในวารสารฯ ปีที่ 36 ฉบับที่ 1 มกราคม – มิถุนายน 2569 กองบรรณาธิการฯ ขอบพระคุณผู้ทรงคุณวุฒิทุกท่านที่กรุณาสละเวลาในการตรวจสอบคุณภาพของบทความ และให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ยิ่ง สุดท้าย ขอขอบคุณ ทีมงานที่เกี่ยวข้องทุกคนที่ทำให้รูปเล่มของวารสารให้มีความสมบูรณ์