Entomopathogenic Nematode Wettable Powder (NEMA DOA50 WP) to Control Striped Flea Beetle in White Radish
Main Article Content
Abstract
The study focused on the application of the entomopathogenic nematode Steinernema carpocapsae water-soluble powder formula, NEMA DOA 50 WP, to control the striped flea beetle (Phyllotreta sinuata Stephen) in white radish. The objective of this study was to determine the optimal rate and timing for the application of NEMA DOA 50 WP to control the striped flea beetle under field conditions. The research spanned two years and was conducted in the U Thong district area of Suphan Buri Province. In the first year (February to April 2022), a study was conducted on the rating application for the pouring technique of NEMA DOA 50 WP every 7 days. The experimental design employed a randomized complete block (RCB) with six treatments and four replications ranging from 130 to 280 mg./m2, alongside water and an untreated control. After applying NEMA DOA 50 WP seven times, the results indicated that the 230 mg./m2 rate showed the best tendency to control the striped flea beetle in field conditions. The second-year study (January to March 2023), specifically focused on the timing application for the pouring technique of NEMA DOA 50 WP, utilizing the 230 mg./m2 rate from the previous study. The experimental design employed RCB with five treatments and four replications (including pouring every 5, 7, and 10 days, as well as water and a non-treated treatment). The results showed that applying NEMA DOA 50 WP at 230 mg/m2 every 5 days, the number of striped flea beetles and damage white radish were less than the other treatment with statistically significant at 0.05.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กลุ่มบริหารศัตรูพืช และกลุ่มกีฏและสัตววิทยา. (2554). แมลงศัตรูผัก เห็ด และไม้ดอก. เอกสารวิชาการ. สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช กรมวิชาการเกษตร.
กลุ่มวิชาการ สำนักวิจัยพัฒนาการเกษตร เขตที่ 8. (2548). คู่มือ โรคและแมลงศัตรูผัก โครงการเกษตรเชิงพาณิชย์. พิมพ์ครั้งที่ 1. สงขลา : มาสเตอร์พีซแอนด์โครเชท์.
จอมสุรางค์ ดวงสนธิ, วีรเทพ พงษ์ประเสริฐ, ไสว บูรณพานิชพันธุ์ และจิราพร ตยุติวุฒิกุล. (2550). ชีววิทยาและนิเวศวิทยาของด้วงหมัดผักแถบลายในเขตภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย. วิทยาสารกำแพงแสน, 5 (1) : 20-29.
ทิพย์วดี อรรถธรรม. (2546). การใช้เชื้อจุลินทรีย์ควบคุมกำจัดแมลงศัตรูพืช. ใน การควบคุมโรคพืชและแมลงศัตรูพืชโดยชีววิธี (หน้า 163-192). กรุงเทพมหานคร : ประทุมทอง พริ้นติ้ง กรุ๊ป.
นุชนารถ ตั้งจิตสมคิด และสาโรจน์ ประชาศรัยสรเดช. (2547). การใช้ไส้เดือนฝอยสายพันธุ์ไทยกำจัดแมลงศัตรูผักคะน้า. วารสารวิชาการเกษตร, 22 (2) : 145-156.
ปิยรัตน์ เขียนมีสุข, กอบเกียรติ บันสิทธิ์, นงพร กิจบำรุง, จักรพงศ์ พิริยพล, ศรีสุดา โท้ทอง, สมศักดิ์ ศิริพลตั้งมั่น, ลัดดาวัลย์ อินทร์สังข์, อุราพร ใจเพ็ชร, ศรีจำนรรจ์ พิชิตสุวรรณชัย, สมรวย รุ่งรัตนวารี และสัจจะ ประสงค์ทรัพย์. (2542). แมลงศัตรูผักที่สำคัญบางชนิดและการป้องกันกำจัด. ใน เอกสารวิชาการแมลงศัตรูผัก (หน้า 25-63). กรุงเทพมหานคร : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
มณีฉัตร นิกรพันธุ์. (2545). กะหล่ำ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์.
วัชรี สมสุข. (2544). ไส้เดือนฝอยศัตรูแมลง Entomopathogenic Nematode for Controlling Insect Pest. ใน เอกสารวิชาการการควบคุมแมลงศัตรูพืชโดยชีววิธีเพื่อการเกษตรยั่งยืน (หน้า 209-244). กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
วัชรี สมสุข และสุทธิชัย สมสุข. (2537). ไส้เดือนฝอยที่มีประโยชน์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2(2) : 11-15.
วัชรี สมสุข, พิมลพร นันทะ และเอนก บุตรรักษ์, (2537). การควบคุมหนอนกระทู้หอม Spodoptera exigua ในดาวเรืองด้วยไส้เดือนฝอย. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมสัมมนาทางวิชาการ แมลงและสัตว์ศัตรูพืช ครั้งที่ 9 (หน้า 55-62). กองกีฏและสัตววิทยา กรมวิชาการเกษตร.
วัชรี สมสุข, วินัย รัชตปกรณ์ชัย และพิมลพร นันทะ. (2535). การควบคุมด้วงหมัดผักในผักกาดหัวด้วยไส้เดือนฝอย Steinernema carpocapsae Weiser. ใน รายงานผลการค้นคว้าและวิจัยปี 2535 (หน้า 23-30). กลุ่มงานวิจัยการปราบศัตรูพืช.
วัชรี สมสุข, สุธน สุวรรณบุตร และพิมลพร นันทะ. (2534). ศึกษาการใช้ไส้เดือนฝอย Steinernema carpocapsae (Weiser) ในการควบคุมด้วงงวงมันเทศในสภาพธรรมชาติ. รายงานผลวิจัยประจําปี 2534. กองกีฏและสัตววิทยา.
วัชรี สมสุข, อัจฉรา ตันติโชดก และอุทัย เกตุนุติ. (2529). ไส้เดือนฝอยควบคุมหนอนกินใต้ผิวเปลือกไม้สกุลลางสาด. วารสารกีฏและสัตววิทยา กรมวิชาการเกษตร, 8(3) : 115-119.
วิไลวรรณ เวชยันต์, สาทิพย์ มาลี และอิศเรส เทียนทัด. (2555). ทดสอบประสิทธิภาพจุลินทรีย์ควบคุมด้วงหมัดผักในคะน้า. ใน รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2555 สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช (หน้า 561-565). กรมวิชาการเกษตร : กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
สาทิพย์ มาลี และวิไลวรรณ เวชยันต์. (2556). วิจัยและพัฒนาการผลิตขยายไส้เดือนฝอย Steinernema glaseri เพื่อควบคุมแมลงศัตรูพืช. ใน รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2556 สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช (หน้า 721-731). กรมวิชาการเกษตร : กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
เสาวนิตย์ โพธิ์พูนศักดิ์, อิศเรส เทียนทัด และวิไลวรรณ เวชยันต์. (2556) การทดสอบประสิทธิภาพเชื้อราเขียวเมตาไรเซียม ; Metarhizium anisopliae (Metsch) Sorokin เพื่อป้องกันกำจัดด้วงหมัดผัก ; Phyllotreta sinuata (Stephens) ใน รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2556 สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช (หน้า 693-703). กรมวิชาการเกษตร : กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
Cabanillas, H.E. and Raulston, J.R. (1994). Pathogenicity of Steinernema riobravis Against Corn Earworm, Helicoverpa zea (Boddie). Fundamentals and Applied Nematology, 17 : 219-223.