การพัฒนาระบบบริหารจัดการกิจกรรมนักศึกษาด้วยกระบวนการแบบอไจล์

ผู้แต่ง

  • ชรินทร์ญา หวังวัชรกุล และคณะ Faculty of Management Science, Loei Rajabhat University

คำสำคัญ:

ระบบบริหารจัดการ, กิจกรรมนักศึกษา, กระบวนการแบบอไจล์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ออกแบบและพัฒนาการพัฒนาระบบบริหารจัดการกิจกรรมนักศึกษาด้วยกระบวนการแบบอไจล์ และ 2) ทดสอบประสิทธิภาพของระบบรวมถึงประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้งาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาและบุคลากรจำนวน 260 คน สำหรับประเมินความพึงพอใจในการใช้งานระบบ และผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีดิจิทัลจำนวน 5 ท่าน สำหรับทดสอบประสิทธิภาพระบบ เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย ระบบสารสนเทศที่พัฒนาขึ้น แบบประเมินประสิทธิภาพระบบโดยผู้เชี่ยวชาญ และแบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ใช้ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า ระบบที่พัฒนาขึ้นสามารถสนับสนุนการบริหารจัดการกิจกรรมนักศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยผลการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญมีค่าเฉลี่ยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̅=4.51, S.D.=0.49) โดยเฉพาะด้านการนำไปใช้ประโยชน์ที่ได้รับการประเมินสูงสุด (𝑥̅=4.56, S.D.=0.54) ขณะที่ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้งานอยู่ในระดับมาก (𝑥̅=4.36, S.D.=0.49) โดยมีด้านความง่ายต่อการใช้งานได้รับคะแนนสูงที่สุด (𝑥̅=4.54, S.D.=0.51) ซึ่งสะท้อนว่าระบบที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมต่อการใช้งานจริง สามารถตอบสนองความต้องการของผู้ใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

สุรพงษ์ วิริยะ, อุทัยวรรณ แก้วตะคุ, Nguyen Hoang Anh, & กิติพิเชษฐ์ ธูปบูชา. (2567). การพัฒนาระบบ

สารสนเทศเพื่อการสนับสนุนการบริหารจัดการงานวิจัย มหาวิทยาลัยเจ้าพระยา. วารสารวิชาการการ

ประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ, 10(1), 22–35.

คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. (2568). เกี่ยวกับคณะวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. https://manage.lru.ac.th.

จารุกิตติ์ สายสิงห์. (2566). การพัฒนาระบบสารสนเทศกิจกรรมนักศึกษาผ่านเว็บแอพพลิเคชัน: กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 8(4), 160–173.

วุฒิภัทร พงษ์เพชร, อภิชาติ จำปา, และอัจฉริยา ทุมพานิชย์. (2566). การประยุกต์ใช้แนวคิดแบบอไจล์เพื่อพัฒนาระบบรับสมัครนักศึกษาออนไลน์ มหาวิทยาลัยนครพนม. วารสารศิลปศาสตร์ (วังนางเลิ้ง) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร, 3(1), 49–67.

ชนัญชิดา เลิศจะบก และจงกล จันทร์เรือง. (2563). การประยุกต์ใช้อไจล์เพื่อออกแบบและพัฒนาระบบนำเสนอ

หนังสือมีชีวิตดิจิทัล กรณีศึกษาสำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน. รายงานสืบเนื่องจากงานประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ.

Pressman, R. S., & Maxim, B. R. (2015). Software Engineering: A Practitioner’s Approach, Eighth Edition. In ACM SIGSOFT Software Engineering Notes (Vol. 66).

Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: New York: Harper & Row.

Moe, N. B., Dingsøyr, T., & Dybå, T. (2010). A teamwork model for understanding an agile team:

A case study of a Scrum project. Information & Software Technology, 52(5), 480–491.

https://doi.org/10.1016/J.INFSOF.2009.11.004

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-01

รูปแบบการอ้างอิง

[1]
หวังวัชรกุล ช., “การพัฒนาระบบบริหารจัดการกิจกรรมนักศึกษาด้วยกระบวนการแบบอไจล์ ”, JSciTech, ปี 9, ฉบับที่ 3, ม.ค. 2026.

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย