D, Development of a Smart Flippe การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านอัจฉริยะ (Smart Flipped Classroom) เพื่อเสริมสร้างการรู้เท่าทันปัญญาประดิษฐ์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา

Main Article Content

sunantha kasiphan

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านอัจฉริยะ (Smart Flipped Classroom) เพื่อเสริมสร้างการรู้เท่าทันปัญญาประดิษฐ์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา  2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการเรียนรู้ เรื่อง เทคโนโลยีกับปัญญาประดิษฐ์ ของนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา ก่อนและหลังเรียนโดยใช้บทเรียนดิจิทัลร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านอัจฉริยะ (Smart Flipped Classroom)  3) เพื่อประเมินการรู้เท่าทันปัญญาประดิษฐ์ของนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา  4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา ที่มีต่อรูปแบบการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านอัจฉริยะ (Smart Flipped Classroom) กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาการบัญชี วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุบลราชธานี ที่ลงทะเบียน จำนวน 25 คน เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ บทเรียนดิจิทัล แผนการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านอัจฉริยะ เรื่อง เทคโนโลยีกับปัญญาประดิษฐ์ แบบประเมินทักษะการเรียนรู้ แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test ผลการวิจัย พบว่า 1) ประสิทธิภาพของบทเรียนดิจิทัล มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 83.80/86.30  2) ผลการเปรียบเทียบทักษะการเรียนรู้ของนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา คะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  3) ผลการประเมินการรู้เท่าทันปัญญาประดิษฐ์ของนักศึกษาสายอาชีวศึกษา ผู้เรียนสืบค้น คิดวิเคราะห์และประเมินสิ่งที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ  4) ความพึงพอใจของนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านอัจฉริยะ มีค่าเฉลี่ยในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
1.
kasiphan sunantha. D, Development of a Smart Flippe การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านอัจฉริยะ (Smart Flipped Classroom) เพื่อเสริมสร้างการรู้เท่าทันปัญญาประดิษฐ์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรีสายอาชีวศึกษา . JRVED [อินเทอร์เน็ต]. 25 กันยายน 2026 [อ้างถึง 26 กันยายน 2026];5(1):67-82. available at: https://ph03.tci-thaijo.org/index.php/JRVED/article/view/4974
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

หนังสือ

นวลพรรณ ไชยมา. (2568). เทคโนโลยีเพื่อพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

วาสนา กีรติเจริญ. (2568). นวัตกรรมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.

ธรรมรัตน์ ศรีมโหฬาร และคณะ. (2566). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมด้านการเขียนโปรแกรม.

วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. ปีที่ 6. ฉบับที่ 3. หน้า 6/3.

นพรัตน์ ไวเจริญ และคณะ. (2566). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานร่วมกับห้องเรียนกลับด้านต่อผลสัมฤทธิ์

และทักษะการทำงานร่วมกัน. บทความวิจัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. ปีที่ 34. ฉบับที่ 3. กันยายน-ธันวาคม.

วรเชษฐ์ นันตศรี และคณะ. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านโดยใช้บทเรียน e-Learning

และเทคนิค Think-Pair-Share. บทความวิจัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. ปีที่ 34. ฉบับที่ 1.

มกราคม-เมษายน.

Liu, H., et al. (2025). Exploring College Students’ Opinions on Generative AI and Flipped Classroom. Retrieved from ijirss.com. Vol.8. No.6.

Kongpiboon, W., et al. (2025). Enhancing Creative Problem-Solving in Thai Undergraduate Education: The CREATIVE Flipped Classroom Model. Retrieved from learning-gate.com. Vol.9. No.10.

Pimdee, P., et al. (2024). Enhancing Thai Student-Teacher Problem-Solving Skill and Academic Achievement through a Blended Problem-Based Learning Approach in Online Flipped Classroom. Retrieved from PubMed.