นวัตกรรมการบริหารงานวิชาการหนึ่งโรงเรียนสองระบบเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการ 2) พัฒนานวัตกรรม 3) ประเมินนวัตกรรม และ 4) ศึกษาผลการใช้นวัตกรรมการบริหารงานวิชาการหนึ่งโรงเรียนสองระบบเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน โดยกลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้บริหาร ครู นักเรียน และผู้ปกครอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบบันทึกการประชุมแบบมีส่วนร่วม แบบบันทึกร่างนวัตกรรมแบบตรวจสอบนวัตกรรม แบบบันทึกการปรับปรุงร่างนวัตกรรม คู่มือการใช้นวัตกรรม แบบประเมินคู่มือการใช้นวัตกรรม แบบประเมินนวัตกรรม แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยสรุปตามวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) สภาพปัจจุบันการบริหารงานวิชาการ มีความต้องการในการพัฒนางานวิชาการ การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานและสอดคล้องกับการพัฒนาศักยภาพด้านบุคลากรและเทคโนโลยีที่โรงเรียนมีอยู่ 2) ผลการพัฒนานวัตกรรมการบริหารงานวิชาการ มีองค์ประกอบของนวัตกรรม 5 องค์ประกอบ 3) ผลการประเมินนวัตกรรมการบริหารงานวิชาการด้านความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ 4) ผลการใช้นวัตกรรมการบริหารงานวิชาการ หลังใช้นวัตกรรมนักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น และสูงกว่าค่าเป้าหมายที่กำหนด นักเรียนมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์และสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนสูงขึ้น เมื่อเทียบกับปีการศึกษา 2566 นักเรียนและผู้ปกครอง มีความพึงพอใจต่อการใช้นวัตกรรมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
เอกสารอ้างอิง
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2561). การออกแบบการเรียนแนวดิจิทัล. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนิกานต์ ยงค์สุรีวีระวัฒน์ พัฒนกุลชัย และทนงทอง ภูเบศร์. (2566). เทคโนโลยีนวัตกรรมการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาเอกชน. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน. 5(1): 223-234
ไชยา หานุภาพ. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. สกลนคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัล (Digital Leadership). ขอนแก่น: ศูนย์สื่อการเรียนรู้มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นารี ปราถนาม. (2566). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ปุณณิฐฐา มาเชค (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. ภาควิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
มลฤดี เพ็งสง่า. (2566). การบริหารสถานศึกษายุคดิจดทัล. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ศรีนรินทรวิโรฒ, 24(2), 162-175.
มัทนา วังถนอมศักดิ์. (2566). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาหลักและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2565). นวัตกรรมทางการศึกษา Educational Innovation. (ออนไลน์). https://elearning.sesaoskt.go.th
อภิวัฒน์ จันทร์สม. (2563). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงาน ศึกษาธิการจังหวัดมหาสารคามโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อุปกฤษฎ์ ดอนบรรเทา และ เอกราช โฆษิตพิมานเวช. (2567). การพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(3), 898-914.
Thanet, C. (2020). Innovation. https://www.prosofthcm.com/Article/Detail/16757 The Institute for the Promotion of Teaching Science and Technology. (2025, November 11). Retrieved from https://pisathailand.ipst.ac.th/ issue-2019-48/.
