กลยุทธ์ด้านประชาสัมพันธ์ในการจัดการห่วงโซ่อุปทานสถาบันอุดมศึกษาไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
กลยุทธ์ด้านประชาสัมพันธ์ในการจัดการห่วงโซ่อุปทานสถาบันอุดมศึกษาไทยนักวิจัยค้นพบจากการตรวจสอบเอกสารที่เกี่ยวข้องและแหล่งความรู้ว่า กลยุทธ์ด้านประชาสัมพันธ์ในการจัดการห่วงโซ่อุปทานสถาบันอุดมศึกษาไทยเป็นกระบวนการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ที่ใช้ในการสร้างการเชื่อมต่อกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ลูกค้า และสาธารณชนทั่วไป ถือเป็นเครื่องมือสำคัญในการสร้างการรับรู้แบรนด์ของลูกค้า ประกอบด้วย SWOT Analysis, Balanced Scorecard, PESTEL Analysis และเครื่องมืออื่นๆ เป็นต้น เครื่องมือทั้งหมดสามารถจัดการประชาสัมพันธ์ และสร้างความเชื่อมั่นในสินค้าของสถาบันอุดมศึกษาไทย ในการจัดการห่วงโซ่อุปทาน การประชาสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับการสร้างสัมพันธ์กับลูกค้า ผู้ขาย และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอื่นๆ การประชาสัมพันธ์ช่วยให้องค์กรมั่นใจว่าสินค้าและบริการที่มหาวิทยาลัยไทยนำเสนอสิ่งนี้ส่งเสริมความภักดีและความไว้วางใจ ซึ่งทั้งสองอย่างนี้สามารถเพิ่มรายได้และผลกำไรได้ การสร้างการเชื่อมต่อกับสื่อเป็นอีกแง่มุมหนึ่งของกลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ในการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานที่รับประกันว่าข้อความของสถาบันอุดมศึกษาไทยจะถูกนำเสนออย่างตรงไปตรงมา นอกจากจะช่วยให้ธุรกิจการศึกษาเติบโตมากขึ้นแล้วยังช่วยปรับปรุงชื่อเสียงของสถาบันอุดมศึกษาไทย กลยุทธ์ด้านประชาสัมพันธ์ในการจัดการห่วงโซ่อุปทานสถาบันอุดมศึกษาไทยสามารถสนับสนุนการทำงานในสถาบันอุดมศึกษาไทยได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
บุณยนุช ธรรมสอาด. (2551). คู่มือปฏิบัติงานประชาสัมพันธ์ เรื่องหลักการประชาสัมพันธ์. สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาเขต 5: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.
ลักษณา สตะเวทิน. (2554). งานประชาสัมพันธ์กับการสร้างชื่อเสียงขององค์กร. วารสารนักบริหาร, 31(ม.ค.-มี.ค. 2554), 191-197.
วิรัช ลภิรัตนกุล. (2546). การประชาสัมพันธ์ฉบับสมบูรณ์ (ปรับปรุงเพิ่มเติมใหม่). (พิมพค์รั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์.
เสรี วงษ์มณฑา. (2540). การประชาสัมพันธ์: ทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.
สุธัญญา กฤตาคม (2564) กรอบแนวคิดการศึกษาการประชาสัมพันธ์เบื้องต้น. วารสารการพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 6, 261-273.
อรรถพล จันทร์สมุด. (2563). แบบจำลองระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการงานวิจัยในห่วงโซ่อุปทานสำหรับสถาบันอดุมศึกษา. วารสารวิชาการ ปขมท., 9(2), 113-121.
อรรถพล จันทร์สมุด. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างเทคโนโลยีสารสนเทศและห่วงโซ่อุปทานตามเครือข่ายประกันคุณภาพการศึกษา ระดับหลักสูตร. วารสาร Mahidol R2R, 8(3), 41-47
อรรถพล จันทร์สมุด. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างเทคโนโลยีสารสนเทศและห่วงโซ่อุปทานสถาบันอุดมศึกษา. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 3(5), 1-8.
อรรถพล จันทร์สมุด และ ปณิตา วรรณพิรุณ. (2555). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการสนับสนุนห่วงโซ่อุปทานด้านการผลิตบัณฑิต. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2(3), 41-47.
Adewumi, M. (2024). PR in logistics: Utilizing technology to shape positivity in your brand. Retrieved from: https://www.agilitypr.com/pr-news/public-relations/pr-in-logistics-utilizing-technology-to-shape-positivity-in-your-brand/
Black, S. (1975). Practical Public Relations. (3rd ed.). London: Pitman Publishing Ltd.
Google AI. (2017). Gemini. Retrieved from: https://gemini.google.com
Lee, I. L. (1930). Ivy Ledbetter Lee Papers. New Jersey: Princeton University
Metalex. (2024). How Digitization of Metallurgical Supply Chains Achieves Efficiency and Sustainability. Retrieved from: https://www.metalex.co.th/th-th/blog/how-digitization-of-supply-chain-in- metalworking-increases-effic.html.
Obolood Ltd. (2024). Public Relations in Supply Chain Management. Retrieved from: https://oboloo.com/glossary/pr-in-supply-chain-management/
PRLab. (2018). Logistics & Supply Chain PR agency. Retrieved from: https://prlab.co/sectors/supply-chain-pr-agency/
Wilcox, D. L., & Cameron, G. T. (2014). Public Relations. (5th ed.). Boston: Pearson Education.
