การพัฒนาและประเมินสมรรถนะชุดพ่นยากำจัดวัชพืชติดตั้งบนรถเอทีวี สำหรับเกษตรแปลงใหญ่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินสมรรถนะของชุดพ่นยากำจัดวัชพืชต้นแบบที่ออกแบบมาเพื่อติดตั้งพ่วงท้ายกับรถ ATV ซึ่งเป็นยานพาหนะที่มีใช้อยู่แล้วในสวนผลไม้ การพัฒนานี้มุ่งแก้ไขปัญหาการจัดการวัชพืชในสวนทุเรียนแปลงใหญ่ของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดจันทบุรีซึ่งประสบกับปัญหาด้านต้นทุนแรงงาน ประสิทธิภาพ และความปลอดภัยในการใช้สารเคมี ชุดพ่นยาต้นแบบประกอบด้วยถังพ่นยาไฟฟ้าขนาด 20 ล. และชุดแขนพ่น ที่สร้างขึ้นจากท่อร้อยสายไฟฟ้า PVC มีความกว้าง 1 ม. ติดตั้งหัวพ่นหมอกจำนวน 5 หัว การทดสอบภาคสนามดำเนินการในแปลงทดลองขนาด 1 ไร่ โดยใช้รถ ATV ขนาด 125 ซีซี เคลื่อนที่ด้วยความเร็วเฉลี่ย 3-5 กม./ชม. ผลการทดสอบสมรรถนะการทำงานของชุดพ่นยาที่พัฒนา พบว่า สามารถทำงานในพื้นที่จริงใช้เวลาในการฉีดพ่นเฉลี่ยเพียง 19.77 นาที/ไร่ และมีอัตราการสิ้นเปลืองน้ำมันเชื้อเพลิงของรถ ATV อยู่ที่ 0.33 ล./ไร่ เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการใช้เครื่องพ่นยาสะพายหลังแบบดั้งเดิม พบว่างานวิจัยนี้สามารถลดระยะเวลาการทำงานได้มากกว่า 60% และลดต้นทุนการดำเนินงานรวม (ค่าเชื้อเพลิงและค่าแรง) ได้ถึง 62.3% นอกจากนี้ยังเพิ่มความสามารถในการทำงานรายวันจาก 4 ไร่ เป็น 10 ไร่ และที่สำคัญคือช่วยเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ผู้ปฏิบัติงานโดยการลดการสัมผัสสารเคมีโดยตรง ดังนั้น ชุดพ่นยาพ่วงท้ายรถ ATV ที่พัฒนาขึ้นจึงเป็นเทคโนโลยีที่เหมาะสม มีประสิทธิภาพสูง คุ้มค่า และปลอดภัย สำหรับเกษตรกรในพื้นที่เกษตรแปลงใหญ่
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธีรวัฒน์ ชื่นอัศดงคต, ศรายุทธ์ จิตรพัฒนากุล และ อาทิตย์ คำต่าย. (2568). การศึกษาวิเคราะห์สมรรถนะรถตัดหญ้านั่งขับเคลื่อนที่ด้วยระบบไฮดรอลิคสำหรับพื้นที่เกษตรแปลงใหญ่. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 13(1), น. 1-13.
ประสาท เกศวพิทักษ์. (2568, 21 กรกฎาคม). เกษตรปลอดภัย. สมาคมการค้าปุ๋ยและธุรกิจการเกษตรไทย. https://thaifert.com/knowledge_detail.php?id=13
พีระ บุนนาค. (2555). การพัฒนาเครื่องฉีดพ่นสารเคมีแบบผสมกับอากาศสำหรับจักรยานยนต์พ่วงข้าง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].
ภัทร์พิชชา รุจิระพงศ์ชัย, อุษณีย์ จินดากุล, เทอดพงษ์ มหาวงศ์, ปรัชญา เอกฐิน, เอกรัตน์ ธนูทอง, อมฤต ศิริอุดม, ยุรวรรณ อนันตนมณี, สิริชัย สาธุวิจารณ์, จรัญญา ปิ่นสุภา, ผกาสินี คล้ายมาลา และ ประชาธิปัตย์ พงษ์ภิญโญ. (2566). ศึกษาประสิทธิภาพสารกำจัดวัชพืชในมะม่วง เพื่อเป็นสารทางเลือกและผลิตพืชปลอดภัย. กลุ่มวิจัยวัชพืช สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช.
วัลลภ โคตรพันธ์ และเดชณรงค์ วนสันเทียะ. (2565). การพัฒนาประสิทธิภาพของอุปกรณ์ต่อพ่วงรถไถแบบนั่งขับให้สามารถใช้ในการเกษตรแบบครบวงจรในชุดเดียวเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันเป็นผู้ประกอบการข้าวหอมมะลิและพืชไร่ จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 7(2), น. 53-64.
ศุภชัย กุลมุติวัฒน์. (2563). การออกแบบและสร้างหุ่นยนต์ขับเคลื่อนสำหรับการฉีดพ่นความแม่นยำสูง. วารสารสมาคมวิศวกรรมเกษตรแห่งประเทศไทย, 26(2), น. 8-14.
อมฤต ศิริอุดม, ยุรวรรณ อนันตนมณี, สิริชัย สาธุวิจารณ์, จรัญญา ปิ่นสุภา, ภัทร์พิชชา รุจิระพงศ์ชัย, เทอดพงษ์ มหาวงศ์, อุษณีย์ จินดากุล, ปรัชญา เอกฐิน และ เอกรัตน์ ธนูทอง. (2567). ศึกษาประสิทธิภาพสารกำจัดวัชพืชในส้มโอ เพื่อทดแทนสารกำจัดวัชพืช paraquat. ใน รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2567 สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช เล่มที่ 2 (น. 832-853). สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช กรมวิชาการเกษตร.
Nuyttens, D., Braekman, P., Windey, S., & Sonck, B. (2009). Potential Dermal Pesticide Exposure Affected by Greenhouse Spray Application Technique. Pest Management Science, 65(7), pp. 781-790. https://doi.org/10.1002/ps.1755
Nackley, L. L., Warneke, B., Fessler, L., Pscheidt, J. W., Lockwood, D., Wright, W. C., Sun, X., & Fulcher, A. (2021). Variable-Rate Spray Technology Optimizes Pesticide Application by Adjusting for Seasonal Shifts in Deciduous Perennial Crops. HortTechnology, 31(4), pp. 479-489. https://doi.org/10.21273/HORTTECH04794-21
