การตรวจสอบหาสารให้กลิ่นในกาแฟอาราบิกาด้วย Gas Chromatography –Olfactometry – Mass Spectrometry
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้ได้วิเคราะห์สารให้กลิ่นที่สำคัญในกาแฟอาราบิก้าด้วยเทคนิค SPME Gas Chromatography-Olfactometry Mass Spectrometry โดยใช้แคปปิลารีคอลัมน์ชนิดนอน-โพล่าร์ (HP-5MS) และอุณหภูมิในการบ่มสกัดที่ 60 องศาเซลเซียส จากการวิเคราะห์ด้วย Gas Chromatography-Olfactometry (GC-O) พบว่าสารระเหยที่ให้กลิ่นสำคัญในกาแฟอาราบิก้าที่มีปริมาณมากที่สุดอยู่ในกลุ่มไพราซีน ฟูแรน และไพโรล โดยมีตัวอย่างสารที่สำคัญ ได้แก่ 2,6-dimethylpyrazine ซึ่งให้กลิ่นคั่ว, 2-ethyl-3-methylpyrazine ให้กลิ่นใบเตย, 2-furanmethanol ให้กลิ่นเน่าหรือเหม็นเขียว, และ 1-(2-furanylmethyl)-1H-pyrrole ให้กลิ่นเหม็นเขียวหญ้า การตรวจสอบความใช้ได้ของวิธีวิเคราะห์ พบว่ามีความเป็นเส้นตรงในช่วงความเข้มข้น 1-40 มิลลิกรัมต่อลิตร ขีดจำกัดการตรวจพบและขีดจำกัดในการวัดเชิงปริมาณของการตรวจวัดเท่ากับ 0.21 และ 0.7 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมตามลำดับ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กำพล เมืองโคมพัส. (2551). การผลิตกาแฟอาราบิก้าให้มีคุณภาพเหมาะสมกับพื้นที่จังหวัดเพชรบรูณ์. http://lib.doa.go.th/multim/e-book/EB00518.pdf
จิรสวัสดิ์ ภูวิภิรมย์ และ สิรี ชัยเสรี. (2546). สารระเหยในกาแฟโรบัสต้าของไทย. การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 41: สาขาอุตสาหกรรมเกษตร. (น. 124-131). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ชวิน จุลาเกตุโพธิชัย และ ภิญรดา นุ่นขาว. (2558). การวิเคราะห์และเปรียบเทียบสารที่ระเหยได้ในกาแฟตามแหล่งเพาะปลูกโดยใช้เทคนิคเฮดสเปซ-โซลิด เฟสไมโครเอกซ์แทรกชัน-แก๊สโครมาโทกราฟี-แมสสเปกโทรเมทรีร่วมกับเคโมเมทริกซ์ [ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://www.car.chula.ac.th/display7.php?bib=2054215
ณัฐกานต์ อึ้งศิริสวัสดิ์, วรรณวิบูลย์ กาญจนกุญชร, และวรรณี จิรภาคย์กุล. (2557). การระบุชนิดของสารระเหยในควันที่ผลิตจากกากกาแฟสด. การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 52: สาขาอุตสาหกรรมเกษตร. (น. 130-137). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุภาพร แสงศรีจันทร์. (2561). การเตรียมสารตัวอย่าง โดยวิธี solid phase microextraction (SPME). https://erp.mju.ac.th/acticleDetail.aspx?qid=867
อรพินท์ เจียรถาวร. (2564). เทคนิคการสกัดสารในการวิเคราะห์ทางเคมี. คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Bianchi, F., Careri, M., Mangia, A., & Musci, M. (2007). Retention indices in the analysis of food aroma volatile compounds in temperature-programmed gas chromatography: database creation and evaluation of precision and robustness. Journal of separation science, 30(4), 563–572. https://doi.org/10.1002/jssc.200600393
Nishimura, O., & Mihara, S. (1990). Investigation of 2-hydroxy-2-cyclopenten-1-ones in roasted coffee. Journal of Agricultural and Food Chemistry. 38(4), 1038-1041.
Poowadol T., Chadin K., Kanet W., Natchanun L., & Thumnoon N. (2018). Identification of volatile compounds and selection of discriminant markers for elephant dung coffee using static headspace gas chromatography mass spectrometry and chemometrics. Molecules. 23(8), 1910. https://doi.org/10.3390/molecules23081910
Suriyaphan, O., Drake, M.A., Chen, X.Q., & Cadwallader, K.R. (2001). Characteristic aroma components of British farmhouse cheddar cheese. Journal of Agricultural and Food Chemistry. 49(3), 1382-1387. https://doi.org/10.1021/jf001121l
