A Study of the Motivations for Work Performance Development among 7-Eleven Convenience Store Employees in Bangkok
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research was studied the motivations for work performance development among 7-Eleven convenience store employees in Bangkok. This research aimed to examine the motivation factors influencing job performance development among employees of 7-Eleven convenience stores in Bangkok Metropolitan Area and to investigate the relationship between Motivator Factors, Hygiene Factors, and employees’ job performance development.
The sample consisted of 400 employees working at 7-Eleven convenience stores in Bangkok. Data were collected using a structured questionnaire, the reliability of which was assessed using Cronbach’s Alpha coefficient. Statistical methods employed for data analysis included percentage, mean, standard deviation, independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), Least Significant Difference (LSD) post hoc test, Pearson’s correlation analysis, and multiple regression analysis.
The findings revealed that most respondents were female, aged between 31 and 40 years, employed as customer service staff, held a bachelor’s degree, and had less than one year of work experience. Overall, Motivator Factors were rated at a high level. The highest-rated aspects were pride in successfully closing sales and recognition of the value of one’s job role, followed by autonomy in solving customers’ immediate problems. Hygiene Factors were also rated at a high level, with teamwork, cooperation, and mutual assistance among colleagues receiving the highest mean scores. Furthermore, overall job performance development was found to be at a high level, particularly in terms of fostering a climate of trust, performance evaluation, organizational commitment, and employee capability development.
The hypothesis testing results indicated that differences in gender, age, job position, and work experience significantly affected Motivator Factors, Hygiene Factors, and job performance development at the 0.01 significance level. Educational level was found to significantly influence Motivator Factors but had no significant effect on Hygiene Factors. Moreover, the results of correlation and multiple regression analyses demonstrated that Hygiene Factors were a significant positive predictor of employees’ job performance development at the 0.01 significance level. Based on the results of the data analysis, the following policy recommendations are proposed to support organizational development and improve organizational efficiency and effectiveness.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิตติยา ยุทธนาปกรณ์.(2558). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงาน บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน). (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต) : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ฐิตารีย์ คนธ์พัฒน์กุล. (2554). แรงจูงใจเพื่อการรักษาพนักงานสาขาในร้านสะดวกซื้อ. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต) : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ธนากร ทวีรัตน์ (2551). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานฝ่ายผลิตของบริษัท ที.ซี.ซี. อินดัสตรี แอนด์ เอ็นจีเนียริ่ง จำกัด. (การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการจัดการ) : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน). (2567). รายงานการวิเคราะห์ภาวะเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม [เอกสารภายใน].
บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน). (2566). จริยธรรมธุรกิจและข้อพึงปฏิบัติ (Code of conduct).
บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน). (2566). รายงานความยั่งยืน (Sustainability report).
บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน). (2566). รายงานประจำปี 2566 (Annual report 2023).
พิมพา หิรัญกิตติ. (2557). การจัดการธุรกิจขนาดย่อมและการค้าปลีก. นนทบุรี : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รุสมี มามะ และ หทัยกานต์ กุลวชิราวรรณ์ และ จุฑาทิพย์ ลีลาธนาพิพัฒน์. (2566). ปัจจัยจูงใจในการทำงานของพนักงานร้านสะดวกซื้อส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานในธุรกิจค้าปลีกสมัยใหม่ ในเขตสำนักงานปฏิบัติการที่ 1 ตะวันตก. (วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) ปีที่10 ฉบับที่ 1, 134–157.
วารุณี ตันติวงศ์วาณิช. (2558). ธุรกิจการค้าปลีก (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศยาภรณ์ มีแสงแก้ว. (2555). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานร้านเซเว่นอีเลฟเว่น จังหวัดสระบุรี. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต) : มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2567). แนวโน้มธุรกิจค้าปลีกสมัยใหม่ปี 2567–2569.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). รายงานภาวะเศรษฐกิจไทย.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). สถิติประชากรและเคหะ พ.ศ. 2566. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2547). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัครเดช ไม้จันทร์. (2560). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานในองค์กร. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Adams, J. S. (1963). Toward an understanding of inequity. Journal of Abnormal and Social Psychology, 67(5), 422–436.
Cochran, W. G. (1977).Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Cronbach, L. J. (1951).Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work (2nd ed.). John Wiley & Sons.
Krungsri Research. (2023). Industry outlook: Modern trade.
Lee, S. Y., & Brand, J. L. (2005). Effects of control over office workspace on perceptions of the work environment.
McDonald, B., Dingess, D., & MacNeill, K. (2005). The effects of work environment factors on the well-being, organizational commitment and work performance of Los Angeles County employees. Sage.
Preuss, G. A., & Lautsch, B. A. (2002). The effect of formal versus informal job security on employee involvement programs. Relations Industrielles/Industrial Relations, 57(3), 517–539.
Zikmund, W. G. (2003). Business research methods (7th ed.). Thomson Learning.
