ผลของการออกกำลังกายด้วยสายสร้างชีวิตที่มีต่อสมรรถภาพทางกายและการทำงานของระบบหัวใจและไหลเวียนเลือดในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง ระยะที่ 3 : การศึกษานำร่อง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 มีสาเหตุหนึ่งมาจากไตเสื่อมตามอายุ พฤติกรรม และขาดการออกกำลังกาย ส่งผลให้ร่างกายเกิดการสะสมของมวลไขมันและสมรรถภาพร่างกายที่ลดลง การศึกษาก่อนหน้าพบว่าเมื่อเปรียบเทียบผลต่อการทำงานของหัวใจและกำลังกล้ามเนื้อต้นขากลุ่มการออกกำลังกายด้วยอุปกรณ์สายสร้างชีวิตเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มกายบริหารในผู้ป่วยที่ล้างไตทางช่องท้อง ผู้วิจัยจึงนำมาประยุกต์ใช้ในการศึกษานี้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกออกกำลังกายด้วยสายสร้างชีวิตกับกายบริหารเป็นเวลา 6 สัปดาห์ ต่อสมรรถภาพทางกายและการทำงานระบบหายใจและไหลเวียนเลือดในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 การวิจัยครั้งนี้เป็นรูปแบบการสุ่มตัวอย่างเปรียบเทียบ (RCT) กลุ่มตัวอย่าง 8 คน โดยผู้ป่วยโรคไตระยะที่ 3 มีค่า eGFR 30-59 มล./นาที/1.73ม2 มีอายุ 40-65 ปี ถูกแบ่งกลุ่มเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ได้รับการฝึกออกกำลังกายด้วยสายสร้างชีวิตและกลุ่มกายบริหาร ออกกำลังกายเป็นเวลา 6 สัปดาห์ ทดสอบผลข้อมูลโดยสถิติ Wilcoxon Signed Ranks Test และ Mann-Whitney U Test
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มออกกำลังกายด้วยสายสร้างชีวิตมีอายุเฉลี่ย 58.75 ปี (eGFR 52.4 มล./นาที/1.73 ม2) และกลุ่มกายบริหารมีอายุเฉลี่ย 61.75 ปี (eGFR 54.05 มล./นาที/1.73 ม2) หลังการออกกำลังกาย 6 สัปดาห์ พบว่าความอ่อนตัวเพิ่มขึ้นในกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยสายสร้างชีวิตเมื่อเปรียบเทียบผลระหว่างกลุ่มกับกลุ่มกายบริหาร (p<0.05) จึงสรุปได้ว่าการออกกำลังกายด้วยสายสร้างชีวิตเป็นเวลา 6 สัปดาห์ ช่วยเพิ่มสรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวในกลุ่มเมื่อเปรียบเทียบกับ การกายบริหารในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
สุวรรณา สุรวาทกุล. (2563). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 4 อำเภอนาดูน. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 4, 129-143
ATS/ACCP Statement on cardiopulmonary exercise testing. (2003). Am J Respir Crit Care Med, 167, 211-77.
Bilal, A. (2021). Effect of physical activity and vitamin D compared with vitamin D alone on muscle strength, back flexibility and aerobic activity in patients with chronic kidney disease: A comparative study from Pakistan. Asia Pac J Clin Nutr, 30(4), 566-572.
Baia, L.C. (2015). Phosphate and FGF-23 homeostasis after kidney transplantation. Nat Rev Nephrol, 11(11), 656-66.
Booth, F.W., Gordon, S.E., & Carlson, C.J. (2000). Waging war on modern chronic diseases: primary prevention through exercise biology. J Appl Physiol, 88, 774–787.
Danilo, T.A. (2015). Impact of home-based aerobic exercise on the physical capacity of overweight patients with chronic kidney disease. Int Urol Nephrol, 47(2), 359-367.
Dickinson, H.O., Mason, J.M., & Nicolson, D.J. (2006). Lifestyle interventions to reduce raised blood pressure: a systematic review of randomized controlled trials. J Hypertens, 24, 215–233.
Global burden of disease chronic kidney disease collaboration. (2020). Global, regional, and national burden of chronic kidney disease, 1990-2017: a systematic analysis for the global burden of disease study 2017. Lancet, 29, 709-733.
Headley, S. (2012). Exercise training improves HR responses and V˙O2peak in predialysis kidney patients. Med Sci Sports Exerc, 44(12), 2392-9.
Heiwe, S., & Jacobson, S.H. (2014). Exercise training in adults with CKD: A systematic review and meta-analysis. Am J Kidney Dis, 64, 383-93.
Hellberg, M., Höglund, P., Svensson, P., & Clyne, N. (2019). Randomized controlled trial of exercise in CKD the RENEXC study. Kidney Int Rep, 4, 963–976.
Hiraki, K., Shibagaki, Y., & Izawa, K.P. (2017). Effects of home-based exercise on pre-dialysis chronic kidney disease patients: a random-ized pilot and feasibility trial. BMC Nephrol, 18, 1–7.
Howden, E.J., Coombes, J.S., & Isbel, N.M. (2015). The role of exercise training in the management of chronic kidney disease. Curr Opin Nephrol Hypertens, 24, 480–487.
Kiuchi, M.G. (2017). Renal sympathetic denervation guided by renal nerve stimulation to treat ventricular arrhythmia in CKD patients with ICD. Oncotarget, 8(23), 37296–37307.
Leehey, D.J. (2016). Structured Exercise in Obese Diabetic Patients with Chronic Kidney Disease: A Randomized Controlled Trial. Am J Nephrol, 44(1), 54-62.
Moher, D. Schulz, K.F., & Altman, D.G. (2001). The CONSORT statement: revised recommendations for improving the quality of reports of parallel-group randomized trials. Ann Intern Med, 134, 657-62.
Panyaek, N., Sirivong, D., Konharn, K., Tunkamnerdthai, O., Aneknun, P., & Leelayuwat, N. (2017). Exercise intensity and substrate utilization in healthy sedentary females using the Life-Build-Line device. J Med Assoc Thai, 100, 318-25.
Rossi, A.P., Burris, D.D., Lucas, F.L., Crocker, G.A., & Wasserman, J.C. (2014). Effects of a renal rehabilitation exercise program in patients with CKD: a randomized, controlled trial. Clin J Am Soc Nephrol, 9, 2052–2058.
Sharlene, A.G., Pelagia, K., & Thomas, H.M. (2015). Effect of exercise training on estimated GFR, vascular health, and cardiorespiratory fitness in patients with CKD: a pilot randomized controlled trial. Am J Kidney Dis, 65, 425-34.
Stewart, K.J. (2002). Exercise training and the cardiovascular consequences of type 2 diabetes and hypertension: plausible mechanisms for improving cardiovascular health. JAMA, 288, 1622–1631.
Sutheeraprasert, P., & Kankarn, W. (2018). The effectiveness of encourage family and village health volunteers participation program to delayed the progression of chronic kidney disease in urban area of Khon Kaen province. Journal of Nursing and Health Care, 36(4), 42-51.
Toyama, K. (2010). exercise therapy correlates with improving renal function through modifying lipid metabolism in patients with cardiovascular disease and chronic kidney disease. J Cardiol, 56(2), 142-6.
Watson, E.L. (2015). Progressive resistance exercise training in CKD: A feasibility study. Am J Kidney Dis, 66(2), 249-57.
Zhang, L. (2019). Exercise therapy improves eGFR, and reduces blood pressure and BMI in nondialysis CKD patients: evidence from a meta-analysis. BMC Nephrology, 20, 398.
