ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายแบบกลุ่ม ของบุคลากร และนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการออกกำลังกายแบบกลุ่ม ของบุคลากร
และนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่างได้มาจาก การเลือกเฉพาะเจาะจง
(Purposive sampling) เป็นนักศึกษาและบุคลากรจำนวน 20 คน มีค่าเฉลี่ย อายุ 29.59 ± 7.20 ปี
น้ำหนัก 58.34±4.20 กิโลกรัมและส่วนสูง = 158.34±7.20 เซนติเมตร เครื่องมือประกอบด้วย 1) โปรแกรม
การออกกำลังกายแบบกลุ่ม คือมวยไทย แอโรบิก สเต็ปแอโรบิก โยคะ ซุมบ้า และเพาเวอร์ปั้ม สัปดาห์
ละ 5 ครั้ง คือวันจันทร์ อังคาร พุธ พฤหัสบดี และวันศุกร์ วันละ 45-60 นาที เป็นเวลา 8 สัปดาห์
2) แบบสอบถามคุณภาพชีวิตมาตรฐาน (SF 36) และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจทดสอบก่อนทดลอง
และหลังการทดลองสัปดาห์ที่ 8 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบ
ความแตกต่างภายในกลุ่มด้วย Dependent Samples t-test
ผลการวิจัยพบว่า
- หลังสิ้นสุดโปรแกรมการออกกำลังกายแบบกลุ่มต่อเนื่องเป็นเวลา 8 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่าง
มีอัตราการเปลี่ยนแปลงของคุณภาพชีวิตดีขึ้น คิดเป็นร้อยละ 9.60 คะแนนแบบสอบถามคุณภาพชีวิต
ด้าน อาการปวดเมื่อยตามร่างกาย ความสดชื่นมีชีวิตชีวา การประกอบกิจกรรมทางสังคม และสุขภาพ
จิต ดีขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนเริ่มโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
- กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจในการเข้าร่วมโปรแกรมการออกกำลังกายแบบกลุ่ม
อยู่ในระดับมากที่สุด ( X = 4.59 S.D. = 0.52)
สรุปการฝึกด้วยโปรแกรมการออกกำลังกายแบบกลุ่มส่งผลให้คุณภาพชีวิตของบุคลากร
และนักศึกษาในมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามดีขึ้น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2561). สถานการณ์การดำเนินงานด้านการป้องกันควบคุมโรคไม่ติดต่อ (NCDs).
กระทรวงสาธารณสุข. นนทบุรี : ม.ป.พ.
ชัชวาลย์ รัตนพร. (2555). แอโรบิกแดนซ์. เอกสารประกอบการเรียนการสอน. สถาบันการพลศึกษา
วิทยาเขตมหาสารคาม.
ณัฐนันท์ วิจิตรอักษร. (2561). ค่าใช้จ่ายสาธารณะด้านสุขภาพของไทยสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนา
ประเทศไทย (TDRI). สำนักข่าวอิสระ เขียนเมื่อวันที่ 23 มกราคม 2561.
ทศพร จิรกิจวิบูลย์. (2558).การศึกษาคุณภาพชีวิตในการทำงานและแนวทางในการปฏิบัติงานที่ดี
ที่มีผลต่อการสร้างแรงจูงใจต่อพนักงานระดับปฏิบัติการในเขตนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร
จังหวัดชลบุรี [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ประสิทธิ์ กมลพรมงคล, ยุวดี รอดจากภัย, บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์ และอนามัย เทศกะทึก (2560).
แนวทางการจัดการส่งเสริมการออกกำลังกายสำหรับพนักงานในสถานประกอบการ.
วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปีที่,12(1), 51-62.
ผจญ เฉลิมสาร. (2540). คุณภาพชีวิตการทำงาน. วารสารเพื่อการเพิ่มผลผลิต, 2(7), 23.
พรรณทิพา ศักดิ์ทอง. (2550). คุณภาพชีวิตที่เกี่ยวกับสุขภาพ (Health-Related Quality of Life).
วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ, 327-337.
เรณุมาศ มาอุ่น (2548). คู่มือดำเนินการเคลื่อนไหวร่างกาย/ออกกำลังกายสำหรับบุคลากรใน
สถานประกอบการภาคการผลิต (โรงงานอุตสาหกรรม). กองออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ,
กรมอนามัย, กระทรวงสาธารณสุข.Preventive Medicine, 65, 1-6.
ศุภนิธิ ขำพรหมราช. (2554). ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยมินิฟิตบอลที่มีต่อสุขสมรรถนะ
และคุณภาพชีวิตในหญิงวัยทำงาน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.