ภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ ในตำบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์

ผู้แต่ง

  • ณิชารีย์ ใจคำวัง
  • เกศแก้ว จันทร์พริก
  • นันทวัฒน์ แสนจุ้ย
  • พิมพ์วิภา บุญทัน
  • เสาวภาคย์ อ่ำทุ่ง
  • อภิสิทธิ์ พุ่มแสน

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่องภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุในตำบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นการวิจัยแบบภาคตัดขวาง (Cross - sectional survey) มีวัตถุประสงค์เพื อศึกษาระดับความเปราะบางและปัจจัยที มีความสัมพันธ์กับภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ ประชากรที ศึกษา คือ ผู้สูงอายุที มีอายุ 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ทั้งเพศหญิงและเพศชายที อาศัยอยู่ในเขตพื้นที รับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพต าบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ จำนวน 1,098 คน กลุ่มตัวอย่าง 285 คน ทำการสุ่มตัวอย่างแบบเป็นระบบ(Systematic random sampling) เครื องมือที ใช้ในการศึกษา คือแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติการหาจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบียงเบนมาตรฐาน และ Chi square (p-value ≤ 0.05)
ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุเกือบครึ่งไม่มีภาวะเปราะบาง รองลงมาคือ เริ่มมีภาวะเปราะบางระดับกลางและน้อยตามลำดับ (ร้อยละ 47.72, 31.23 และ 21.05) จากปัจจัยที มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กับภาวะเปราะบางทั้งหมดมี19 ปัจจัย แต่พบว่ามี 7 ปัจจัยที มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ ได้แก่ การมีโรคประจำตัว ความพิการ การใช้ยาหลายชนิด ประวัติการหกล้มใน6 เดือนที ผ่านมา ภาวะโภชนาการ ภาวะสมองเสื่อม และภาวะซึมเศร้า ดังนั้น เจ้าหน้าที สาธารณสุข ควรจัดกิจกรรมให้สอดคล้องกับปัจจัยการเกิดภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ การฟื้นฟูและรักษาสุขภาพให้เหมาะสมกับผู้สูงอายุในแต่ละกลุ่ม ทำการคัดกรองภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุอย่างต่อเนือง เพื่อป้องกันการเกิดภาวะเปราะบางในผู้สูงอายุ

ประวัติผู้แต่ง

ณิชารีย์ ใจคำวัง

การศึกษาเรื่องภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุในตำบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นการวิจัยแบบภาคตัดขวาง (Cross - sectional survey) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเปราะบางและปัจจัยที่ มีความสัมพันธ์กับภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ ประชากรที ศึกษา คือ ผู้สูงอายุที มีอายุ 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ทั้งเพศหญิงและเพศชายที อาศัยอยู่ในเขตพื้นที รับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ จำนวน 1,098 คน กลุ่มตัวอย่าง 285 คน ทำการสุ่มตัวอย่างแบบเป็นระบบ (Systematic random sampling) เครืองมือที ใช้ในการศึกษา คือแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติการหาจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบียงเบนมาตรฐาน และ Chi square (p-value ≤ 0.05)
ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุเกือบครึ งไม่มีภาวะเปราะบาง รองลงมาคือ เริ มมีภาวะเปราะบางระดับกลางและน้อยตามลำดับ (ร้อยละ 47.72, 31.23 และ 21.05) จากปัจจัยที มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กับภาวะเปราะบางทั้งหมดมี19 ปัจจัย แต่พบว่ามี7 ปัจจัยที มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ ได้แก่ การมีโรคประจำตัว ความพิการ การใช้ยาหลายชนิด ประวัติการหกล้มใน 6 เดือนที่ผ่านมา ภาวะโภชนาการ ภาวะสมองเสื่อม และภาวะซึมเศร้า ดังนั้น เจ้าหน้าที สาธารณสุข ควรจัดกิจกรรมให้สอดคล้องกับปัจจัยการเกิดภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ การฟื้นฟูและรักษาสุขภาพให้เหมาะสมกับผู้สูงอายุในแต่ละกลุ่ม ทำการคัดกรองภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุอย่างต่อเนื่อง เพื่อป้องกันการเกิด
ภาวะเปราะบางในผู้สูงอายุ

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ใจคำวัง ณ, จันทร์พริก เ, แสนจุ้ย น, บุญทัน พ, อ่ำทุ่ง เ, พุ่มแสน อ. ภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ ในตำบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. Acad. J. Sci. Appl. Sci. [อินเทอร์เน็ต]. 30 มิถุนายน 2020 [อ้างถึง 21 กุมภาพันธ์ 2026];4(7):15-28. available at: https://ph03.tci-thaijo.org/index.php/ajsas/article/view/4002