อุปสรรคด้านกฎหมายต่อการส่งเสริมแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน ในประเทศไทย: กรณีอุตสาหกรรมพลาสติก
คำสำคัญ:
เศรษฐกิจหมุนเวียน, อุปสรรคทางกฎหมาย, พลาสติกรีไซเคิล, การจัดการขยะ, ผังเมืองบทคัดย่อ
ประเทศไทยได้กำหนดนโยบายขับเคลื่อนโมเดลเศรษฐกิจ BCG (Bio-Circular-Green Economy) เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) ซึ่งมีเป้าหมายในการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพและลดของเสียในทุกขั้นตอนของการผลิตและการบริโภค อย่างไรก็ตาม การดำเนินธุรกิจตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนในประเทศไทยยังเผชิญกับข้อจำกัดด้านกฎหมายหลายประการ บทความนี้วิเคราะห์อุปสรรคทางกฎหมายที่กระทบต่อธุรกิจหมุนเวียน โดยมุ่งเน้นกรณีศึกษาภาคอุตสาหกรรมพลาสติก ตั้งแต่การลดวัสดุใหม่ การใช้พลาสติกรีไซเคิล การสนับสนุนธุรกิจรีฟิล การจัดการของเสีย ตลอดจนการตั้งศูนย์คัดแยกและแปรรูปวัสดุรีไซเคิล (Material Recovery Facility: MRF) ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่ากฎหมายส่วนใหญ่ยังเน้นควบคุมความปลอดภัยและการอนุญาตกิจการ มากกว่าการส่งเสริมพฤติกรรมหมุนเวียน เช่น กฎหมายฉลากที่ยังไม่รองรับขวดน้ำไร้ฉลาก มาตรฐานวัสดุรีไซเคิลที่ไม่มีข้อบังคับ การควบคุมธุรกิจรีฟิลและกิจการซาเล้ง รวมถึงข้อจำกัดจากกฎหมายผังเมือง บทความเสนอแนะแนวทางปรับปรุงกฎหมายรายมาตราและการปฏิรูประบบกฎหมายด้านการจัดการขยะและเศรษฐกิจหมุนเวียนอย่างเป็นระบบ เพื่อให้ประเทศไทยสามารถเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจหมุนเวียนได้อย่างยั่งยืน
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สิ่งแวดล้อมไทย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ทั้งหมดได้รับอนุญาตภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License บทความที่ตีพิมพ์อยู่ภายใต้ลิขสิทธิ์ของสิ่งแวดล้อมไทย มีผลบังคับใช้เมื่อบทความได้รับการยอมรับให้ตีพิมพ์ ดังนั้นจะมอบสิทธิ์ทั้งหมดในงานให้กับสิ่งแวดล้อมไทย เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายได้รับการคุ้มครองจากผลที่เกิดจากการใช้งานที่ไม่ได้รับอนุญาต การตีพิมพ์บางส่วนหรือทั้งหมดของบทความในที่อื่นเป็นไปได้เฉพาะหลังจากได้รับความยินยอมจากกองบรรณาธิการ