ผลของการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการยืดเหยียดกล้ามเนื้อแบบมีการเคลื่อนไหว ที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวในนักกีฬาฟุตซอลเยาวชนชาย - จารุชาต, ทัศนา; ทาเขี่ยง, วัชรพงษ์; ใจมุ่ง, ณัฐพงค์ (วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์, 2018)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการยืดเหยียดกล้ามเนื้อ แบบมีการเคลื่อนไหวที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวในนักกีฬาฟุตซอลเยาวชนชาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักกีฬาฟุตซอลเยาวชนชายจังหวัดอุตรดิตถ์ จำนวน 12 คน อายุระหว่าง 15-18 ปีซึ่งแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ด้วย วิธีการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย (Simple random sampling) โดยวิธีจับฉลาก ได้แก่ กลุ่มทดลองที่ 1 จำนวน 6 คน ที่ได้รับการฝึก พลัยโอเมตริกกับการฝึกทักษะฟุตซอลตามปกติ และกลุ่มทดลองที่ 2 จำนวน 6 คน ที่ ได้รับการฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการยืดเหยียดกล้ามเนื้อแบบมีการเคลื่อนไหวกับการฝึกทักษะฟุตซอลตาม ปกติ โดยทำการฝึกสัปดาห์ละ 2 วัน เป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ และทำการเก็บข้อมูลตัวแปรด้านสรีรวิทยา พื้นฐาน และทดสอบสมรรถภาพทางกายก่อนและหลังการฝึก หลังสิ้นสุดการทดลองผู้วิจัยนำผลมาวิเคราะห์ตาม ระเบียบวิธีทางสถิติโดยทำการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยการทดสอบค่าที (Independent t -test) และภายในกลุ่มด้วยการทดสอบค่าที (Dependent paired t-test) ผลการวิจัย พบว่า ภายหลังการฝึก 4 สัปดาห์ กลุ่มทดลองที่ 2 มีการพัฒนาความคล่องแคล่วว่องไว และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาดีกว่าก่อนฝึกอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 และความคล่องแคล่วว่องไวและ ช่วงของการเคลื่อนไหวของข้อสะโพกในลักษณะของการเหยียดมีการพัฒนาดีกว่ากลุ่มทดลองที่ 1 อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า การฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับการยืดเหยียดกล้ามเนื้อแบบมีการเคลื่อนไหวสามารถพัฒนา ความคล่องแคล่วว่องไว และยังสามารถช่วยเพิ่มช่วงของการเคลื่อนไหวของข้อสะโพกได้ด้วยโดยเฉพาะใน ลักษณะของการเหยียดในนักกีฬาฟุตซอลระดับเยาวชนได้