การศึกษาโรคภูมิแพ้อากาศจากฝุ่นละออง PM10 กรณีศึกษาเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก - ผลเกิดดี, พิชิตพร; งาเกษม, รสสุคนธ; มะหะมาน, กฤษดา (วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มทร.สุวรรณภูมิ, 2021)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกระจายตัวของฝุ่นละออง PM10 เพื่อศึกษาพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคภูมิแพ้อากาศจากฝุ่นละออง PM10 และเพื่อศึกษาแนวโน้มการเกิดโรคภูมิแพ้อากาศจากฝุ่นละออง PM10 ของเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ใช้ข้อมูลสถิติย้อนหลัง 5 ปี (พ.ศ.2557-2561) โดยใช้ระบบสารสนเทศ ภูมิศาสตร์ ในการประมาณค่าช่วง ด้วยวิธี Inverse Distance Weighted ใช้ข้อมูลจากสถานีตรวจวัดอากาศทั้ง 3 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี และจังหวัดระยอง เพื่อศึกษาการกระจายตัวของฝุ่นละออง PM10 จากนั้นทำการศึกษาพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคภูมิแพ้จากฝุ่นละออง PM10 โดยศึกษาแหล่งกำเนิดฝุ่นการกระจายตัวของฝุ่นละออง และทำการวิเคราะห์อนุกรมเวลา แสดงกราฟ ให้เห็นแนวโน้มในการเกิดโรคภูมิแพ้อากาศในปี พ.ศ. 2562 ผลการวิจัยพบว่าการกระจายตัวของฝุ่นละออง PM10 กระจายตัวในบริเวณจังหวัดชลบุรีและจังหวัดระยองมากกว่าจังหวัดฉะเชิงเทรา ส่วนการศึกษาพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคภูมิแพ้จากฝุ่นละออง PM10 พบว่าแหล่ง ก่อเกิดฝุ่นละออง มีทั้งหมด 31 แห่ง คือโรงงานอุตสาหกรรม 28 แห่ง โรงโม่หิน 3 แห่ง และมีถนนทางหลักที่ใช้ใน การคมนาคม โดยจังหวัดฉะเชิงเทรามี 15 สาย จังหวัดชลบุรีมี 14 สาย และจังหวัดระยองมี 7 สาย และการศึกษา แนวโน้มการเกิดโรคภูมิแพ้อากาศจากฝุ่นละออง PM10 ใช้สถิติย้อนหลังรายเดือน 5 ปี ในการวิเคราะห์ด้วย Model Winters’ multiplicative พบว่าค่า MAPE เท่ากับ 0.829 ซึ่งค่าน้อยกว่าร้อยละ 30 ยอมรับได้ และมีค่านัยสำคัญ เท่ากับ 0.719 ซึ่งมีค่ามากกว่า 0.05 เกิดขึ้นแบบไม่ธรรมชาติ โดยมีอัตราแนวโน้มของผู้ป่วยโรคภูมิแพ้อากาศจากฝุ่น ละออง PM10 ในปี พ.ศ.2562 มีอัตราลดลง เท่ากับ 5,071 ราย